Punkt pobrań Gdynia – badania laboratoryjne

Nie. Wiele prywatnych badań laboratoryjnych można wykonać bez skierowania lekarskiego. Pacjent może zgłosić się zarówno z listą badań zaleconych przez lekarza, jak i wykonać wybrane badania profilaktycznie.
Jeżeli nie wiesz, jakie badania będą odpowiednie w Twojej sytuacji, warto wcześniej skonsultować ich zakres z lekarzem. W Medicorum dostępne są również gotowe pakiety badań obejmujące zestawy oznaczeń dobranych do określonych obszarów zdrowia.

Nie każde badanie wymaga pozostania na czczo, jednak w przypadku wielu popularnych badań laboratoryjnych zaleca się wykonanie pobrania rano, po odpowiedniej przerwie od ostatniego posiłku. Pozwala to ograniczyć wpływ jedzenia na część oznaczanych parametrów.

Wymagania mogą różnić się w zależności od badania, dlatego przed wizytą warto sprawdzić sposób przygotowania do konkretnego oznaczenia. W razie wątpliwości można skontaktować się z rejestracją Medicorum.

Tak. Przed większością standardowych badań krwi można pić niewielkie ilości niegazowanej wody. Odpowiednie nawodnienie może również ułatwić pobranie krwi.

Przed badaniem najlepiej unikać natomiast kawy, herbaty, napojów słodzonych, energetycznych i alkoholu, jeżeli wymagane jest pobranie na czczo.

Nie należy samodzielnie odstawiać regularnie przyjmowanych leków tylko ze względu na planowane badanie krwi. W przypadku części oznaczeń pora przyjęcia leku może jednak mieć znaczenie dla wyniku.

Jeżeli lekarz nie przekazał innych zaleceń, warto poinformować personel o stosowanych lekach i suplementach. W razie wątpliwości dotyczących konkretnego preparatu najlepiej skonsultować sposób przygotowania przed pobraniem.

Wiele rutynowych badań laboratoryjnych najlepiej wykonywać w godzinach porannych, ponieważ poziom części parametrów naturalnie zmienia się w ciągu dnia.

Punkt pobrań Medicorum jest czynny od poniedziałku do piątku w godz. 7:00–12:00 oraz w soboty w godz. 9:00–12:00, dzięki czemu większość badań wymagających porannego pobrania można wykonać w odpowiednim czasie.

Wyniki badań laboratoryjnych można sprawdzić online, bez konieczności ponownego przychodzenia do placówki. Po pobraniu pacjent otrzymuje informacje potrzebne do uzyskania dostępu do swoich wyników.

Sprawdź swoje wyniki badań.

Czas oczekiwania zależy od rodzaju wykonywanego badania. Wyniki podstawowych oznaczeń laboratoryjnych są zazwyczaj dostępne szybciej niż wyniki badań specjalistycznych, mikrobiologicznych czy wymagających bardziej złożonej analizy.

Przewidywany czas realizacji konkretnego badania można sprawdzić podczas pobrania lub wcześniej kontaktując się z Medicorum.

Tak. Punkt pobrań Medicorum jest czynny również w soboty w godzinach 9:00–12:00. Od poniedziałku do piątku pobrania wykonywane są w godzinach 7:00–12:00.

Dzięki temu badania można zaplanować również poza standardowym tygodniem pracy.

Opłata za pobranie materiału do badań laboratoryjnych wynosi obecnie 15 zł.

Koszt poszczególnych oznaczeń może się różnić, dlatego przed wizytą można sprawdzić aktualną cenę konkretnego badania w Medicorum.

W punkcie pobrań dostępny jest szeroki zakres badań laboratoryjnych wykorzystywanych w profilaktyce, diagnostyce i kontroli leczenia. Można wykonać między innymi:

• morfologię krwi,
• glukozę i hemoglobinę glikowaną,
• lipidogram,
• badania tarczycy i inne oznaczenia hormonalne,
• parametry funkcji wątroby i nerek,
• markery stanu zapalnego,
• badania gospodarki żelazowej,
• oznaczenia witamin i składników mineralnych,
• badania moczu,
• wybrane badania infekcyjne,
• inne badania specjalistyczne.

W Medicorum dostępne są również gotowe pakiety badań, umożliwiające wykonanie kilku powiązanych oznaczeń podczas jednego pobrania.

Sposób przygotowania próbki zależy od rodzaju badania. Materiał należy pobrać do odpowiedniego pojemnika i postępować zgodnie z instrukcją właściwą dla konkretnego oznaczenia.
W przypadku badania moczu najczęściej wymagany jest specjalny jednorazowy pojemnik, a przy niektórych badaniach istotna jest również pora pobrania, sposób przechowywania oraz czas dostarczenia próbki do punktu.

Jeżeli nie masz pewności, jak przygotować materiał do konkretnego badania, warto wcześniej skontaktować się z punktem pobrań Medicorum.

Punkt pobrań Medicorum znajduje się w Galerii Szperk w Pogórzu, przy ul. płk. Stanisława Dąbka 338, w bezpośrednim sąsiedztwie Gdyni.

Lokalizacja jest dogodna szczególnie dla mieszkańców Pogórza, Kosakowa, Obłuża, Oksywia, Rumi i innych części północnej Gdyni oraz okolic. Punkt jest czynny od poniedziałku do piątku 7:00–12:00 oraz w soboty 9:00–12:00.

Aby uzyskać możliwie miarodajne wyniki, przed pobraniem warto zadbać o spokojne przygotowanie organizmu. W zależności od rodzaju badania może być zalecane:

• wykonanie pobrania rano,
• pozostanie na czczo,
• picie niewielkiej ilości niegazowanej wody,
• unikanie intensywnego wysiłku bezpośrednio przed badaniem,
• ograniczenie alkoholu dzień wcześniej,
• odpoczynek przez kilka–kilkanaście minut przed pobraniem.

Dokładne zasady mogą różnić się w zależności od wykonywanego oznaczenia, dlatego przy badaniach wymagających szczególnego przygotowania warto sprawdzić zalecenia wcześniej.

Skierowanie na badania diagnostyczne co do zasady pozostaje ważne tak długo, jak długo istnieją medyczne przesłanki do wykonania zleconych badań. Nie obowiązuje jeden ogólny termin, np. 30 lub 90 dni, dotyczący wszystkich skierowań na badania krwi. Jeśli od jego wystawienia minęło dużo czasu albo zmienił się stan zdrowia, warto jednak upewnić się u lekarza, czy zakres badań jest nadal aktualny. NFZ wskazuje, że skierowanie zachowuje ważność zasadniczo do czasu realizacji lub ustania przyczyny, dla której zostało wystawione.

W przypadku prywatnych badań laboratoryjnych w Medicorum wiele oznaczeń można wykonać bez skierowania lekarskiego.

Nie istnieje jedno badanie krwi, które sprawdzałoby „wszystko”. Krew można analizować pod kątem bardzo wielu parametrów – między innymi morfologii, gospodarki cukrowej i lipidowej, funkcjonowania wątroby, nerek i tarczycy, niedoborów, hormonów czy markerów stanu zapalnego. Zakres badań powinien odpowiadać celowi diagnostyki, wiekowi, objawom i indywidualnej sytuacji pacjenta. NFZ również rozdziela profilaktyczną diagnostykę laboratoryjną na podstawowy i rozszerzony zakres badań zamiast stosować jeden uniwersalny panel.

Dlatego także nie ma jednej ceny „badania krwi na wszystko”. Koszt zależy od liczby i rodzaju oznaczeń. W Medicorum można wykonać pojedyncze badania albo skorzystać z gotowych pakietów obejmujących wybrane obszary zdrowia.

Wynik może zawierać oznaczenia dotyczące komórek krwi, pracy narządów, krzepnięcia, stanu zapalnego czy gospodarki hormonalnej. Znaczenie wyniku zawsze należy interpretować razem z zakresem referencyjnym danego laboratorium, pozostałymi wynikami oraz stanem pacjenta.

• ALAT – aminotransferaza alaninowa; enzym oznaczany przede wszystkim przy ocenie wątroby. To polski odpowiednik skrótu ALT.
• ALP – fosfataza alkaliczna; enzym występujący m.in. w wątrobie, drogach żółciowych i kościach.
• ALT – alanine aminotransferase, czyli aminotransferaza alaninowa; to samo oznaczenie co ALAT.
• Amylaza – enzym uczestniczący w trawieniu węglowodanów, oznaczany m.in. przy diagnostyce chorób trzustki.
• APTT – czas częściowej tromboplastyny po aktywacji; jeden z podstawowych parametrów oceny układu krzepnięcia.
• ASO – antystreptolizyna O; przeciwciała powstające w odpowiedzi na zakażenie paciorkowcem.
• AspAT – aminotransferaza asparaginianowa; enzym wykorzystywany m.in. w ocenie wątroby i innych tkanek.
• AST – aspartate aminotransferase; angielski skrót odpowiadający AspAT.
• CEA – antygen karcinoembrionalny; marker wykorzystywany przede wszystkim w monitorowaniu niektórych chorób nowotworowych, ale nie służy samodzielnie do rozpoznawania raka.
• CK – kinaza kreatynowa; enzym występujący głównie w mięśniach, którego poziom może wzrastać przy ich uszkodzeniu.
• CRP – białko C-reaktywne; parametr zwiększający się w odpowiedzi na stan zapalny.
• eGFR – szacowany współczynnik filtracji kłębuszkowej; parametr obliczany m.in. na podstawie kreatyniny, pomagający ocenić czynność nerek. NFZ uwzględnia kreatyninę wraz z eGFR w podstawowej diagnostyce profilaktycznej.
• EO – eozynofile, czyli jeden z rodzajów białych krwinek; ich liczba może zmieniać się m.in. przy alergiach i niektórych zakażeniach pasożytniczych.
• GFR – współczynnik filtracji kłębuszkowej, określający zdolność nerek do filtrowania krwi.
• GGT – gamma-glutamylotransferaza; enzym wykorzystywany przede wszystkim przy ocenie wątroby i dróg żółciowych.
• GGTP – gamma-glutamylotranspeptydaza; w praktyce określenie tego samego enzymu co GGT.
• HCV – wirus zapalenia wątroby typu C. Na wyniku laboratoryjnym często spotyka się np. anty-HCV, czyli badanie przeciwciał przeciw HCV.
• Homocysteina – aminokwas, którego stężenie zależy m.in. od metabolizmu kwasu foliowego oraz witamin B6 i B12.
• IG – niedojrzałe granulocyty; młode formy białych krwinek.
• INR – międzynarodowy współczynnik znormalizowany obliczany na podstawie czasu protrombinowego; wykorzystywany m.in. do oceny krzepnięcia i monitorowania leczenia warfaryną.
• LDH – dehydrogenaza mleczanowa; enzym występujący w wielu tkankach, którego wzrost może towarzyszyć ich uszkodzeniu.
• LDL – cholesterol frakcji lipoprotein o małej gęstości, potocznie określany jako „zły cholesterol”.
• LYMPH – limfocyty, czyli grupa białych krwinek uczestniczących w odpowiedzi immunologicznej.
• MCH – średnia masa hemoglobiny w jednej krwince czerwonej.
• MCHC – średnie stężenie hemoglobiny w krwinkach czerwonych.
• MCV – średnia objętość krwinki czerwonej; przydatna m.in. w różnicowaniu rodzajów niedokrwistości.
• MPV – średnia objętość płytek krwi.
• NEU – neutrofile, czyli granulocyty obojętnochłonne; jeden z głównych rodzajów białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie zakażeń.
• OB – odczyn Biernackiego, czyli szybkość opadania krwinek czerwonych; nieswoisty parametr mogący wskazywać na obecność procesu zapalnego.
• PCT – skrót zależny od kontekstu. W morfologii najczęściej oznacza płytkokryt, czyli udział objętości płytek we krwi. Jako osobno zlecone badanie PCT może natomiast oznaczać prokalcytoninę, stosowaną m.in. w diagnostyce zakażeń.
• PDW – wskaźnik zróżnicowania objętości płytek krwi.
• PSA – swoisty antygen sterczowy; parametr wykorzystywany w diagnostyce chorób prostaty.
• RBC – liczba krwinek czerwonych, czyli erytrocytów.
• RDW-SD – wskaźnik zróżnicowania wielkości krwinek czerwonych wyrażony jako odchylenie standardowe; pomocny m.in. w diagnostyce niedokrwistości.
• RF – czynnik reumatoidalny; przeciwciało oznaczane przede wszystkim jako element diagnostyki reumatoidalnego zapalenia stawów i innych chorób autoimmunologicznych.
• TSH – tyreotropina, hormon przysadki regulujący pracę tarczycy.
• WBC – liczba białych krwinek, czyli leukocytów; parametr pomocny m.in. w ocenie infekcji i zaburzeń układu odpornościowego.

Pojedynczego wyniku nie należy interpretować w oderwaniu od pozostałych parametrów. Zakresy referencyjne mogą różnić się między laboratoriami, a wynik poza normą nie zawsze oznacza chorobę.

Koszt oznaczenia grupy krwi zależy od zakresu badania i aktualnego cennika. Badanie może obejmować oznaczenie układu ABO i czynnika RhD, a w określonych sytuacjach również dodatkowe badania immunohematologiczne, np. przeciwciała odpornościowe. Oznaczenie grupy krwi jest wykorzystywane między innymi przed niektórymi zabiegami, transfuzją oraz w opiece nad kobietą planującą ciążę lub będącą w ciąży.

Aktualną cenę badania grupy krwi w Medicorum warto sprawdzić w cenniku lub podczas rejestracji.

Badania krwi mogą pomóc w diagnostyce niektórych chorób nowotworowych, ale nie istnieje jedno badanie krwi, które pozwala wykryć lub wykluczyć wszystkie nowotwory.

Nieprawidłowości w morfologii lub innych parametrach mogą być sygnałem wymagającym dalszej diagnostyki, a w określonych sytuacjach oznacza się także markery nowotworowe, np. PSA czy CEA. Podwyższony marker nie oznacza jednak automatycznie nowotworu, a prawidłowy wynik nie zawsze go wyklucza.

Rozpoznanie nowotworu może wymagać również badań obrazowych, endoskopowych, biopsji i badania histopatologicznego. W wielu nowotworach to właśnie ocena pobranej tkanki ma kluczowe znaczenie dla potwierdzenia diagnozy.

Nie istnieje jeden parametr opisujący cały układ krzepnięcia. W zależności od sytuacji lekarz może zalecić między innymi:

• PT i INR – ocenę zewnątrzpochodnej części układu krzepnięcia, stosowaną również przy monitorowaniu leczenia warfaryną;
• APTT – ocenę innej części układu krzepnięcia, wykorzystywaną m.in. w diagnostyce zaburzeń krwawienia i przy leczeniu heparyną;
• fibrynogen – białko niezbędne do tworzenia skrzepu;
• liczbę płytek krwi w morfologii;
• D-dimer – badanie wykorzystywane w określonych sytuacjach przy podejrzeniu nadmiernego tworzenia i rozpadu skrzepów.

PT/INR i APTT oceniają różne elementy procesu krzepnięcia, dlatego często są oznaczane łącznie.

Większość badań krwi można wykonać podczas miesiączki, jednak faza cyklu może wpływać na niektóre parametry, szczególnie oznaczenia hormonalne. Także OB może zmieniać się w zależności od cyklu menstruacyjnego.

Inaczej wygląda sytuacja z badaniem moczu. Krew menstruacyjna może zanieczyścić próbkę i wpłynąć na wynik, dlatego przy rutynowym badaniu najlepiej pobrać mocz poza okresem krwawienia.

Tak. Infekcja, nawet przebiegająca stosunkowo łagodnie, może wpływać na część wyników laboratoryjnych. W trakcie zakażenia mogą zmieniać się między innymi liczba i proporcje białych krwinek, CRP oraz OB, ponieważ są to parametry reagujące na infekcję i stan zapalny.

Jeżeli badania mają ocenić właśnie infekcję, należy oczywiście wykonać je w czasie występowania objawów zgodnie z zaleceniem lekarza. Jeśli natomiast są to rutynowe badania profilaktyczne, warto rozważyć wykonanie ich po wyzdrowieniu, aby wyniki lepiej odzwierciedlały stan organizmu poza ostrą infekcją.

Morfologia krwi to jedno z podstawowych badań laboratoryjnych. Ocenia liczbę i cechy krwinek czerwonych, krwinek białych i płytek krwi, a także między innymi poziom hemoglobiny, hematokryt oraz wskaźniki opisujące wielkość i zawartość hemoglobiny w erytrocytach.

Morfologia może pomóc między innymi w rozpoznawaniu niedokrwistości, infekcji i niektórych zaburzeń hematologicznych, ale pojedynczy nieprawidłowy parametr nie stanowi samodzielnej diagnozy.

Samo pobranie próbki krwi z żyły trwa zazwyczaj kilka minut. Po założeniu opaski i dezynfekcji skóry osoba pobierająca krew wkłuwa igłę do żyły i napełnia jedną lub kilka probówek zależnie od liczby zleconych badań. Typowe pobranie krwi trwa zwykle krócej niż pięć minut.

Cała wizyta w punkcie pobrań może potrwać nieco dłużej ze względu na rejestrację i przygotowanie do pobrania.

Nie istnieje jedno badanie krwi, które pozwala wykryć wszystkie choroby. Badania laboratoryjne dostarczają wielu informacji o funkcjonowaniu organizmu, ale część schorzeń nie powoduje charakterystycznych zmian we krwi albo wymaga innych metod diagnostycznych.

Prawidłowe wyniki badań krwi nie wykluczają więc wszystkich chorób. W zależności od objawów potrzebne mogą być dodatkowo badania obrazowe, np. USG, RTG, rezonans lub tomografia, badania endoskopowe, mikrobiologiczne albo biopsja. Dotyczy to również wielu nowotworów – nie ma jednego badania krwi pozwalającego wykluczyć raka.

Badaniem wykonywanym z krwi w kierunku ciąży jest oznaczenie beta-hCG (β-hCG), czyli podjednostki beta ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej.

Najczęściej wykonuje się ilościowe oznaczenie beta-hCG, które określa konkretne stężenie hormonu we krwi. Badanie może wykrywać bardzo małe ilości hCG i w określonych sytuacjach potwierdzić ciążę wcześniej niż standardowy test z moczu.

Podczas wkłucia można poczuć krótkie ukłucie, szczypnięcie lub niewielki dyskomfort. U większości osób samo pobranie trwa tylko kilka minut, a po wyjęciu igły do miejsca wkłucia przykładany jest gazik.

Czasami po pobraniu może pojawić się niewielkie zasinienie lub tkliwość, które zwykle szybko ustępują.

Nie istnieje jedno uniwersalne badanie krwi wykrywające wszystkie pasożyty. W morfologii podwyższona liczba eozynofilów może w niektórych sytuacjach towarzyszyć zakażeniu pasożytniczemu, ale sam taki wynik nie wystarcza do rozpoznania choroby.

W przypadku wybranych pasożytów dostępne są specjalistyczne badania krwi, np. testy serologiczne wykrywające przeciwciała. Przy podejrzeniu pasożytów przewodu pokarmowego często podstawą diagnostyki jest natomiast badanie kału na obecność pasożytów i ich jaj. Czasami konieczne jest pobranie kilku próbek w różnych dniach.

Tak, w diagnostyce boreliozy wykorzystuje się badania serologiczne wykonywane z krwi, które wykrywają przeciwciała przeciw bakteriom Borrelia burgdorferi. Nie powinny być one jednak traktowane jako zwykły test przesiewowy wykonywany bez wskazań. Rozpoznanie uwzględnia również objawy i wywiad dotyczący możliwego kontaktu z kleszczem.

Zalecana diagnostyka jest dwuetapowa. Najpierw wykonuje się czuły test przesiewowy, np. ELISA. Jeżeli wynik jest dodatni lub niejednoznaczny, przeprowadza się test potwierdzający – np. immunoblot/Western blot. Badanie wykonane zbyt wcześnie po zakażeniu może dać wynik ujemny, ponieważ organizm nie zdążył jeszcze wytworzyć wykrywalnej ilości przeciwciał.

W przypadku charakterystycznego rumienia wędrującego rozpoznanie jest kliniczne i nie wymaga oczekiwania na dodatni wynik badania przeciwciał.