Rehabilitacja i fizjoterapia Gdynia

Rehabilitacja jest pojęciem szerszym. Obejmuje działania mające pomóc pacjentowi odzyskać lub utrzymać możliwie najlepszą sprawność i samodzielność po chorobie, urazie, operacji lub przy przewlekłych problemach zdrowotnych. W procesie rehabilitacji mogą uczestniczyć przedstawiciele różnych zawodów, między innymi lekarze rehabilitacji medycznej i fizjoterapeuci.

Fizjoterapia jest jednym z elementów rehabilitacji i koncentruje się na funkcjonowaniu układu ruchu oraz odpowiednio dobranych metodach fizjoterapeutycznych. Fizjoterapeuta jest w Polsce samodzielnym zawodem medycznym i może prowadzić diagnostykę funkcjonalną, kwalifikować pacjenta do fizjoterapii oraz planować i prowadzić jej przebieg.

Lekarz rehabilitacji medycznej jest lekarzem specjalistą, który ocenia stan zdrowia i przyczynę ograniczeń funkcjonalnych oraz może prowadzić diagnostykę i leczenie medyczne. W razie potrzeby może także zlecić badania, przepisać leki lub kwalifikować do odpowiedniego postępowania rehabilitacyjnego.

Fizjoterapeuta zajmuje się natomiast między innymi diagnostyką funkcjonalną, kwalifikacją do fizjoterapii, prowadzeniem terapii oraz oceną jej efektów. Obie role mogą się wzajemnie uzupełniać.

Pierwsza wizyta rozpoczyna się od rozmowy o występujących dolegliwościach, ich czasie trwania, wcześniejszych urazach, operacjach i dotychczasowym leczeniu. Następnie oceniana jest sprawność i funkcjonowanie obszaru powodującego problem. Na tej podstawie można ustalić dalszy plan postępowania.

W Medicorum konsultacja może być połączona z terapią manualną. Warto zabrać wcześniejsze wyniki RTG, rezonansu, USG lub tomografii oraz informacje o przebytym leczeniu.

Na wizytę warto założyć wygodny strój, który umożliwia swobodny ruch i dostęp do badanego obszaru. Należy zabrać posiadaną dokumentację medyczną, szczególnie wyniki wcześniejszych badań obrazowych, wypisy ze szpitala i informacje o dotychczasowym leczeniu.

Jeżeli planowany jest kinesiotaping, skóra w miejscu aplikacji powinna być czysta i sucha, bez kremów i balsamów.

Nie. Na prywatną konsultację z zakresu rehabilitacji medycznej czy prywatną fizjoterapię skierowanie od lekarza nie jest co do zasady potrzebne. Pacjent może umówić wizytę bezpośrednio.

Tak. Rehabilitacja lecznicza finansowana przez NFZ wymaga odpowiedniego skierowania. Fundusz wskazuje, że skierowanie do poradni rehabilitacyjnej lub na zabiegi fizjoterapeutyczne może wystawić lekarz ubezpieczenia zdrowotnego np. lekarz POZ.

Co ważne, skierowanie na cykl zabiegów fizjoterapeutycznych należy zarejestrować w placówce w ciągu 30 dni od daty jego wystawienia. Nie oznacza to, że cały cykl musi rozpocząć się w ciągu tych 30 dni.

Terapia manualna obejmuje techniki wykonywane rękami terapeuty, ukierunkowane na ocenę i pracę ze stawami oraz tkankami miękkimi. Mogą należeć do nich między innymi mobilizacje, manipulacje oraz inne techniki dobierane odpowiednio do rodzaju problemu.

W Medicorum zakres terapii manualnej obejmuje pracę ze stawami i tkankami miękkimi, a sposób postępowania ustalany jest indywidualnie po konsultacji.

Rehabilitacja i odpowiednio dobrana terapia mogą być stosowane w wielu dolegliwościach kręgosłupa, szczególnie gdy występują ból, ograniczenie ruchomości, przeciążenia czy problemy związane z dyskopatią. Postępowanie powinno jednak zależeć od przyczyny dolegliwości – nie każdy ból pleców wymaga takiego samego leczenia.

W Medicorum zakres konsultacji obejmuje między innymi bóle kręgosłupa, dyskopatię i rwę kulszową.

Moment rozpoczęcia rehabilitacji zależy od rodzaju urazu lub operacji, sposobu leczenia oraz etapu gojenia. W części przypadków odpowiednie działania rozpoczyna się stosunkowo wcześnie, w innych konieczne jest wcześniejsze uzyskanie zgody lekarza prowadzącego. Plan powinien być dostosowany indywidualnie.

Nie. Z rehabilitacji korzystają również osoby z przewlekłym bólem, zmianami zwyrodnieniowymi, przeciążeniami, ograniczeniem ruchomości czy problemami wynikającymi z siedzącego trybu życia i powtarzalnych obciążeń.

Według aktualnego cennika Medicorum konsultacja z terapią manualną kosztuje 365 zł. Terapia per rectum jako uzupełnienie konsultacji kosztuje 105 zł, blokada dostawowa lub okołostawowa z lekiem 50 zł, natomiast kinesiotaping kosztuje 63 zł za małą i 70 zł za dużą aplikację.

Aktualną cenę warto sprawdzić przed rejestracją.

Medicorum znajduje się w Galerii Szperk w Pogórzu przy ul. płk. Stanisława Dąbka 338, w bezpośrednim sąsiedztwie Gdyni. Lokalizacja jest dogodna również dla pacjentów z Kosakowa, Rumi i innych miejscowości północnej części Trójmiasta.

Rehabilitacja kręgosłupa lędźwiowego powinna być dostosowana do przyczyny bólu, występujących objawów oraz sprawności pacjenta. Podstawą postępowania jest zazwyczaj odpowiednio dobrany ruch i ćwiczenia, których celem może być poprawa ruchomości, siły i kontroli mięśniowej oraz stopniowy powrót do normalnej aktywności.

W zależności od problemu plan terapii może obejmować również terapię manualną, mobilizacje oraz pracę z tkankami miękkimi.

Podstawą rehabilitacji przy chorobie zwyrodnieniowej kolana są indywidualnie dobrane ćwiczenia terapeutyczne, szczególnie wzmacniające mięśnie kończyny dolnej, oraz aktywność poprawiająca ogólną sprawność. W zależności od potrzeb program może obejmować również ćwiczenia zakresu ruchu, równowagi i kontroli ruchowej.

Terapia manualna może stanowić uzupełnienie ćwiczeń, ale nie powinna ich zastępować. Przy nadwadze lub otyłości ważnym elementem postępowania jest również redukcja masy ciała.

Fizjoterapia zajmuje się oceną funkcjonowania organizmu oraz profilaktyką, leczeniem i przywracaniem sprawności ruchowej utraconej w wyniku urazu, choroby, operacji, przeciążenia czy procesu starzenia. Fizjoterapeuta może przeprowadzić diagnostykę funkcjonalną i na jej podstawie zaplanować odpowiedni proces terapii.

W zależności od problemu fizjoterapia może obejmować między innymi ćwiczenia terapeutyczne, terapię manualną, pracę z tkankami miękkimi, naukę prawidłowego ruchu oraz wybrane metody fizykoterapii. Zakres zawsze powinien wynikać z oceny stanu funkcjonalnego pacjenta, a nie z jednego uniwersalnego zestawu zabiegów.

Nie da się wskazać jednej placówki, która stale oferuje „najszybsze” terminy, ponieważ dostępność specjalistów zmienia się na bieżąco. Jeśli zależy Ci na szybkim terminie prywatnej konsultacji, w Medicorum możesz sprawdzić aktualną dostępność i zarejestrować się online lub telefonicznie.

Poradnia rehabilitacji medycznej Medicorum znajduje się w Pogórzu, tuż przy granicy z Gdynią, i oferuje konsultacje połączone między innymi z terapią manualną. Aktualne terminy można sprawdzić przez system rejestracji online lub pod numerem +48 783 900 700.

Nie ma jednego czasu rehabilitacji właściwego dla każdego urazu. Zależy on między innymi od rodzaju uszkodzenia, sposobu leczenia, wieku, stanu zdrowia oraz tempa gojenia. Warto też odróżnić czas zrostu lub gojenia tkanek od pełnego powrotu do sprawności – rehabilitacja może trwać dłużej niż samo gojenie.

Orientacyjnie:

• po operacji kręgosłupa lędźwiowego – uruchamianie rozpoczyna się zwykle wcześnie, natomiast powrót do pełniejszych codziennych aktywności może zajmować około 12 tygodni lub dłużej, zależnie od rodzaju operacji;
• po złamaniu nadgarstka lub ręki – kość często goi się około 6–8 tygodni, ale sztywność i osłabienie mogą wymagać dalszej rehabilitacji przez kolejne tygodnie lub miesiące;
• po złamaniu nogi – gojenie trwa zwykle około 6–12 tygodni, a odzyskiwanie pełnej siły i ruchomości może wymagać fizjoterapii przez kilka kolejnych miesięcy;
• po operacji kolana – czas zależy od rodzaju zabiegu; po endoprotezoplastyce intensywna rehabilitacja rozpoczyna się wcześnie, a powrót do większej sprawności zajmuje zwykle kilka miesięcy;
• po złamaniu kostki – zrost trwa często około 6–8 tygodni, po czym stopniowo odbudowuje się ruchomość, siłę i stabilność stawu;
• po złamaniu kości ramiennej – gojenie trwa zazwyczaj około 6–12 tygodni, ale poprawa ruchomości barku i funkcji ręki może postępować przez kolejne miesiące;
• po szyciu łąkotki – rehabilitacja trwa zwykle kilka miesięcy, a powrót do sportu po naprawie łąkotki często przypada około 4–7 miesiąca;
• po operacji biodra – uruchamianie rozpoczyna się bardzo wcześnie, często jeszcze podczas pobytu w szpitalu, natomiast pełniejszy powrót do sprawności może zajmować kilka miesięcy;
• po złamaniu miednicy – czas jest bardzo zależny od rodzaju złamania; stabilne złamania części miednicy mogą goić się około 6–8 tygodni, ale przy poważniejszych urazach proces rehabilitacji jest znacznie dłuższy;
• po złamaniu obojczyka – gojenie trwa u dorosłych zwykle około 6–8 tygodni, przy czym ćwiczenia barku i ręki wprowadza się stopniowo w trakcie powrotu do sprawności.

Pod listą koniecznie dodałbym:

Podane okresy są orientacyjne. Dokładny czas i moment rozpoczęcia kolejnych etapów rehabilitacji powinien ustalić lekarz lub fizjoterapeuta na podstawie rodzaju urazu, sposobu leczenia i aktualnego stanu pacjenta.

Zakres rehabilitacji po artroskopii zależy przede wszystkim od tego, co zostało wykonane podczas zabiegu. Inaczej wygląda powrót do sprawności po prostej artroskopii, inaczej po częściowym usunięciu łąkotki, jej zszyciu czy zabiegu dotyczącym więzadeł.

Postępowanie może obejmować zmniejszenie obrzęku, stopniowe odzyskiwanie zakresu ruchu, aktywację i wzmacnianie mięśnia czworogłowego, poprawę chodu, ćwiczenia mięśni uda i pośladków oraz późniejszy trening równowagi i kontroli kończyny. Tempo zwiększania obciążeń powinno wynikać z rodzaju wykonanego zabiegu i zaleceń operatora.

Przy rwie kulszowej podstawą postępowania jest ustalenie przyczyny objawów oraz utrzymanie możliwej do tolerowania aktywności. Rehabilitacja może obejmować indywidualnie dobrane ćwiczenia, stopniową pracę nad ruchomością, siłą i kontrolą ruchu oraz edukację dotyczącą codziennej aktywności.

Terapia manualna może być stosowana jako element szerszego programu obejmującego ćwiczenia. W przypadku osłabienia obu nóg, narastających zaburzeń czucia w okolicy krocza albo problemów z kontrolą oddawania moczu lub stolca potrzebna jest natomiast pilna pomoc medyczna, a nie planowa rehabilitacja.

Rodzaj rehabilitacji barku zależy od przyczyny bólu – może nią być przeciążenie, uraz, ograniczenie ruchomości, problem ze ścięgnami czy stan pooperacyjny. Program terapii może obejmować ćwiczenia poprawiające zakres ruchu, stopniowe wzmacnianie mięśni obręczy barkowej i stożka rotatorów oraz pracę nad kontrolą łopatki i całej kończyny.

W zależności od rozpoznania stosuje się również terapię manualną i pracę z tkankami miękkimi. Ćwiczenia barku powinny być dobierane indywidualnie.

W rehabilitacji łokcia tenisisty istotne są przede wszystkim ćwiczenia zwiększające tolerancję ścięgien na obciążenie. Program może obejmować stopniowe rozciąganie oraz wzmacnianie mięśni przedramienia, a także modyfikację czynności, które prowokują dolegliwości.

Po operacji cieśni nadgarstka postępowanie usprawniające rozpoczyna się zazwyczaj stosunkowo wcześnie od bezpiecznego poruszania palcami i stopniowego powrotu do używania ręki zgodnie z zaleceniami operatora. Nie każda osoba po standardowym zabiegu wymaga jednak intensywnej, długotrwałej rehabilitacji.

Moment wprowadzenia ćwiczeń nadgarstka, wzmacniania i większych obciążeń zależy od sposobu wykonania zabiegu, gojenia rany i występujących objawów. Dlatego najlepiej postępować według zaleceń chirurga ręki i fizjoterapeuty prowadzącego proces pooperacyjny.

Tak. Lekarz POZ, czyli lekarz rodzinny pracujący w ramach NFZ, może wystawić skierowanie na rehabilitację leczniczą lub fizjoterapię ambulatoryjną, jeżeli istnieją ku temu wskazania.

Rehabilitacja w ośrodku lub oddziale dziennym jest przeznaczona dla pacjentów wymagających bardziej kompleksowego programu rehabilitacji niż standardowe pojedyncze wizyty ambulatoryjne, ale niewymagających całodobowego pobytu w szpitalu. Pacjent przyjeżdża do ośrodka na kilka godzin, realizuje zaplanowane świadczenia i po ich zakończeniu wraca do domu.

W ramach NFZ rehabilitacja w ośrodku lub oddziale dziennym trwa zasadniczo od 15 do 30 dni zabiegowych, podczas których wykonywanych jest średnio kilka świadczeń dziennie. Dla niektórych rodzajów rehabilitacji, np. kardiologicznej czy pulmonologicznej, obowiązują odrębne zasady i limity.

Rehabilitacja stacjonarna oznacza pobyt pacjenta w szpitalu lub ośrodku rehabilitacyjnym przez całą dobę. Jest przeznaczona dla osób, które wymagają kompleksowej rehabilitacji oraz całodobowej opieki lekarskiej i pielęgniarskiej, a ich stan nie pozwala na prowadzenie leczenia wyłącznie ambulatoryjnie lub w oddziale dziennym.

W zależności od rodzaju rehabilitacji pobyt może trwać różnie. Przykładowo rehabilitacja ogólnoustrojowa finansowana przez NFZ może trwać do 6 tygodni, natomiast rehabilitacja neurologiczna – zależnie od jej rodzaju – od 6 do 16 tygodni.

Rehabilitacja ambulatoryjna jest formą leczenia dla osób, które mogą samodzielnie dotrzeć do placówki i nie wymagają całodziennej ani całodobowej opieki medycznej. Pacjent zgłasza się do poradni lub gabinetu w ustalonych terminach, odbywa zaplanowane zabiegi lub ćwiczenia, a następnie wraca do domu.

W ramach NFZ jeden cykl fizjoterapii ambulatoryjnej obejmuje do 10 dni zabiegowych i maksymalnie 5 zabiegów dziennie, a proces rozpoczyna się wizytą fizjoterapeutyczną i oceną stanu funkcjonalnego pacjenta.

Ta forma różni się od rehabilitacji dziennej przede wszystkim intensywnością i zakresem opieki, a od stacjonarnej – brakiem konieczności pobytu w placówce przez całą dobę.